Dit is het eerste tijdschrift van een reeks Tong Tong tijdschriften welke SID uit erfenis van Dhr.Koster hebben mogen ontvangen welke geplaatst gaan worden op de website . Dit tijdschrift kwam 2 x per maand uit , men kon hier een abonnement voor afsluiten voor slechts Fl 0,50 per nummer of per kwartaal Fl 2,50 ..per halfjaar Fl 5,00 of per jaar Fl10,00 .

 

 

VOORPLAAT :

Ja , dat Selamat Tidoer speelde in Indië ( speelt nog steeds een belangrijke rol in de tropen ) een belangrijke rol. De tropenjaren telden dubbel immers ? Nou dan moet je immers ook twee maal per dag slapen ! En vooral bij het middag tukje was het na de gedane arbeid ( en copieus rijsttafelen ) verdraaid goed rusten !!
Ook werd er in deze tijdschrift gesproken over de kwestie Nederland-Nieuw Guinea-Indonesië .

15 september 1961

 

VOORPLAAT :
Hij is een „pur sang- Hollander. En hij leeft als warpa negara in Indonesië. Hij is geen spijtoptant. Hij veroordeelt noch het land van oorsprong (Nederland) noch het land waar hij nu leeft (en waar hij geboren is) Indonesië. Hij hoort niet tot degenen, die opeens alle Indonesiërs onbetrouwbaar vinden en „Soekar-nisten-, waarmee niet gepraat kan worden, die incompetent zijn. Hij heeft altijd van dat land en dat volk gehouden en zijn woord van vriendschap heeft hij gehouden, juist toen de tweespalt het grootst was, nam hij zijn beslissing en werd hij burger van het nieuwe vaderland, dat altijd een tweede vaderland van Nederlanders is geweest. Hij is blank en heeft blauwe ogen. Dus zal hij wel last hebben van onverdraagzame mensen. Maar hij heeft een rotsvast vertrouwen in goede mensen, met wie hij samenwerken zal, wat er ook gebeuren. Want hij is Christen bovendien en mag dus niet haten. En hij moet dus tevreden zijn met het allereenvoudigste. Hij is dus maar onderbetaald gemeenteambtenaar en hij gebruikt dus al zijn vrije uren om in arme kampongs het evangelie te brengen en hulp en troost aan verdrukten. Hij is die merkwaardige Hollander die al leeft sinds Hollandse schepen voeren op alle kusten van de wereld. Die geen nationale gebruiken als absolute maatstaven kennen, maar door hun ronde, eerlijke, dienbare Hollanderschap overal nuttig zijn. Die vreemde vrouwen konden trouwen zonder vooroordeel, die vreemde vlaggen konden dienen, omdat dienen geen schande of verraad kan zijn. En die dus overal zaden hebben geplant van waarlijk groot-hartig Hollanderschap. Het is dit soort Hollanderschap dat Tong Tong dient. Dit soort Trouw, Branie en Ondernemend, waarvan ons devies spreekt. Wie dit begrijpt, begrijpt ook waarom deze man zijn naam té onbelangrijk acht om genoemd te worden. Het gaat er alleen om dat zijn levende leven echo genoeg vindt in ons hart. Als die echo er is, zullen wij oorlogen overwinnen.
TJALIE ROBINSON

De tijdschriften zijn in een pdf bestand gezet , klik op onderstaande linken om deze te openen.

30 oktober 1961

 

VOORPLAAT:

Op 13 Oktober 1941 kwam hij om het leven. Waarom dan niet in het nummer van medio vorige maand, dus precies 20 jaar geleden, daarvan melding gemaakt? We weten het zelf niet. Misschien omdat het ons onbewust tegen de borst stuitte om aan zo’n diepe (en nog steeds voortlevende) rouw-dag een „gelegenheidsartikel” te wijden. Misschien ook omdat de levende Generaal Berenschot nog steeds in ALLE harten bestaat. Vijf jaren uitgebreide correspondentie en ontelbare gesprekken met Indisch gasten hebben ons daarvan overtuigd. Van alle grote Nederlanders in Indië wordt hij het meest en het eerst genoemd. Is zijn nagedachtenis zonder één uitzondering de levendigste, de ontroerendst en de meest trotse. Hij is voor ons even onvergetelijk als Indië zelf. Meer dan dat: aan het oude dierbare Indië willen wij af en toe nog wel een verkeerd torntje ontdek-ken. Bij Generaal Berenschot is dat onmogelijk. Wie deze man gekend heeft of zelfs maar uit de verte van hem gehoord, moet eigenlijk wel verwonderd zijn. Want hij heeft letterlijk niets gedaan om ook maar even de aandacht te vestigen op zijn deugden. Ja zelfs kon zijn deugdelijkheid niet op-vallen omdat hij nimmer „foute” mensen veroordeelde. En toch kent iedereen hem — en nochtans weten wij zó weinig van hem dat wij geen pagina met anekdoten vullen kunnen. Omdat wij nu eenmaal onthouden wat verwonderlijk is. En alles wat hij deed zó natuurlijk bij zijn persoon paste dat wij het nauwelijks zagen. Het verwonderlijke van alles wat natuurlijk is beseffen wij pas als wij het voorgoed verliezen. Als het licht onzer ogen. In de nacht die nu vaak om ons is van angst, ver-twijfeling en onverdraagzaamheid, leidt Generaal Berenschot nog steeds onze schreden. Die kleine, bruine, zwijgzame onvergeeflijke Generaal. Dien. Doe goed. Vreest nimmer. We doen ons best, Generaal!
TONG-TONG

15 november 1961

VOORPLAAT :

Wij noemden hem wel eens priendjak omdat hij erop lijkt, maar hij is de Locustella certhiola en heet in het Nederlands: Sprinkhaan-Rietzanger. NoChtans leeft hij niet in Nederland, maar wél in Indonesië, waar hij evenwel niet behoort tot de vaste bewoners van de archipel, zodat hij zelfs geen inheemse naam heeft. Toch is hij er elk jaar te vinden, van Atjeh af tot Tjibodas toe. Hij is dan gekomen van het uiterst hoge Noorden (want hij broedt in Siberië van Tomsk tot de Amoer) en heeft een ontzag-lijke vlucht gemaakt door Mantsjoerije, Korea, Chi-na, Achter-Indië naar zijn „tweede vaderland”. Hij is maar heel klein. Lang niet zo groot als de nuttige kip of de formidabele struisvogel. Hij zingt niet als de nachtegaal en kan niet „spreken” als de papegaai. Hij is „dus” maar een dom en waarde-loos vogeltje. Maar welke vogel vliegt als hij ze) stoutmoedig en zó ondernemend zó ver over over continenten en oceanen? Zovele gevaren trotserend van stormen, roof vogels, slangen en jagers? Hij zweert niet bij één gebied, maar leeft met twee vaderlanden. Zijn leefgebieden zijn de onmetelijk hemelruimten van lrkoetsk tot Bogor. Dit leven is hem aangeboren, alle generaties alle tijden door. Zo zijn er ook Hollanders die eeuwig zwerven willen, altijd twee vaderlanden hebben, van Lin-schoten af tot Houtman tot Tasman tot de laatste Indische planter tot de emigrant van morgen toe. Zij hebben in het land van mussen, koekoeks en kippen vaak een slechte naam (weglopers, trouwe-lozen, avonturiers), maar ZIJ prikten Hollandse namen op alle wereldkaarten, ZIJ leerden de kip-pen van Tomsk de gewoonten van de koekoeks van Tjibodas en omgekeerd. Zij hebben een eigen groot nut; zij hebben een eigen groot karakter, zij zullen nooit sterven. Ah, Indischman-Rietzanger, blank en bruin, ver-neem in Tong-Tong de stem van andere Indisch-man-Rietzangers van Auckland tot Seattle, van Brasilia tot Hongkong, van Stockholm tot Kaap-stad. Uw zang, noch Uw soort zullen ooit uit-sterven. Toenggoe maa? Onzin. Wij zijn onster-felijk!
TJALIE ROBINSON

15 december 1961

 

Gekregen van mevrouw Maureen Sieberichs uit Amersfoort , zij kwam tijdens het opruimen bij haar moeder nog heel veel tijdschriften tegen welke SID hier ook zal gaan plaatsen. We beginnen dan ook met de Tong Tong van 15 januari 1962.

Van de redactie Tong Tong :

Selamat Tahoen Baru op 5 januari j.l voor de Ind.Kulturele Kring
was een groot succes.Dit evenement is hard op weg een traditie te worden.
Alle voorwaarden hiervoor aanwezig.Eeen plezierige gemeleerd gezelschap, oudere garde maar ook heel
veel jonge mensen , leuk zo !
De lontong en rijsttafel waren prima.De stemming ouderwets Indisch,genoegelijk, ongedwongen en zelfs uitgelaten.

15 januari 1962

 

Van de redactie Tong Tong :

Verdraagzaam burgerschap is niet genoeg,ook al zijn wij loontrekker
( velen zijn er misschien voor geboren en zijn er om karakter en intelligentie volstrekt niet minder om )
Ik blijf erbij : de Indo heeft tal van uitnemnden eigenschappen om hem te maken tot een prima vrije ondernemer.
telt uw licht nooit onder de korenmaat, Gebruik uw talenten en poekoel teroes !

15 februari 1962

 

Van de Voorplaat :

Remember!

8 maart aanstaande zal het precies 20 jaar geleden zijn dat we de Japanse troepen onze gecapituleerde stad zagen binnen trekken .Wat zag u?Welke gevoelens overmeesterden u?Schrijf ons erover…maar wees kalm , nuchter , eerlijk en waardig.
Geen bittere veroordelingen, geen schuldzoekerijen a.u.b .
 28 februari 1962

Van de redactie Tong Tong :
Terug blik op het verleden : Niet in sentimenteel en passief heimwee , maar in welbewust en georganiseerd streven om.onze historische tradities uit Nederlands- Indie te consolideren opdat er nieuwe waarden en gevonden mogen worden voor de toekomst.

Vooruitblik : Handhaaft en versterkt de banden met Indische Nederlanders over de hele wereld om.door uitwisseling van nieuwe waarden onze geest te verruimen en onze maatschappij te verrijken.
15 maart 1962
Van de redactie Tong Tong :
Hoe drukte -en niet te vergeten de griep !-ons parten kan spelen is ons eens en te meer gebleken toen wij
tot de ontdekking kwamen dat wij geheel tegen onze bedoeling in vergaten aandacht te wijden aan Idl Fitri, het
Islamistische Nieuwjaar , de Lebaran.
Nota bene: tijdens de samenstelling van laten we het maar noemen het ” Kong Ho Nummer ” ( bij onze administratie
hebben we zo’n geheimtaaltje en wordt er gesproken van de Koepoe , de Matjan , de Tales , enz ) waren we eigenlijk
in gedachten ook alweer bezig met een Lebaran nummer en toen opeens :……al—vergeten—helemaal…
Ma’af , ma’af beste lezers.
Moge voor U , die dit aangaat , de Lebaran een gezegende feestdag zijn geweest, de inluiding van een goed nieuw jaar,
waarvan wij hopen dat het ook aan ons allen gezamenlijk veel heil zal brengen !!
Banjak redjeki !!
30 maart 1962
Bij de voorplaat :
,,Maar de armste mensen zijn zindelijk in Indonesië ,veel zindelijker dan de doorsnee Engelsman en ze stellen er prijs op enige keren per dag een bad te nemen ” , constateerde met verbazing en bewondering de Britse journalist James Mossman.En hier zien we dan zo’n Indonesische ,, badgelegenheid”. Geen marmeren of geglazuurde baden met douches en gedesinfecteerd water , maar God’s eeuwige bruine rivieren onder God’s eeuwige azuren luchten.
15 april 1962