In de eerste plaats in het kort de reden dat wij in Nieuw-Guinea belandden.
Met mijn moeder zat ik in de oorlogsjaren in het kamp Lampersari, een deel van Semarang.
Mijn vader zat in verschillende kampen met als laatste een kamp op een eiland vlakbij Singapore.
Hoe de omstandigheden waren, is hier niet van belang te vertellen, maar 2 dagen voor de bevrijding kreeg hij nog een enorme aframmeling.
In november kreeg hij opdracht van de regering zich te melden in Batavia, hoewel hij recht had op terugkeer naar Nederland.
Dat laatste meldde hij ook bij de instantie in Batavia maar die hadden daar geen boodschap aan. Hij kon kiezen: of vechten tegen de Javanen, of naar Nieuw-Guinea gaan en daar een school oprichten. Hij koos voor het laatste want hij had meer dan genoeg van de oorlog en wilde niet vechten tegen een volk dat hij had leren kennen. En zo kwam hij terecht op Ifar, waar ook het vliegveld lag. Hij bleef daar tot januari 1947 en ging toen pas terug naar Nederland. Begin 1948 ging hij weer terug en kwam te wonen in Kota Baroe waar hij hoofd werd van de E.L.S. (de Europese Lagere School). Een plek waar sommigen van jullie hem hebben leren kennen. In begin 1949 kwam ik met mijn moeder en (toen nog) mijn broertje Niek aan in Hollandia Haven. Niek was geboren op 21 maart 1948 in Holland en Roland mijn andere broer werd geboren op 8 november 1950 in Kota Baroe.
In 1952 ging ik eerst terug onder de hoede van de onderwijzeres Dien Dorrestijn samen met Ellie Holleman.
Mijn moeder en broers kwamen 3 weken later en mijn vader in de zomer van 1952.
In 1953 vertrok mijn vader eerst en mijn moeder ging in augustus 1954 met mijn beide broers terug naar
Hollandia Haven want mijn vader had een baan aan de Mulo gekregen.
Ik kwam terecht in het gezin van een zus en zwager van mijn moeder, want de artsen dachten dat de temperatuur in dat land een nadelige invloed had op mijn gezondheid. Zoals de meesten nog wel weten had ik geregeld toevallen die naar later bleek veroorzaakt werden door mijn epilepsie. Ik had in principe best mee gekund maar in die tijd dacht men anders. In 1956 kwamen mijn ouders en broers terug en in 1957 begon de laatste termijn. Mijn vader vertrok weer in februari en mijn moeder en broers in augustus en ik bleef achter. In 1958 ben ik 2 maanden naar Hollandia gegaan en aan die paar maanden heb ik nog fijne herinneringen over gehouden.

Ik vond het belangrijk dit te vertellen want op die manier zijn de foto’s wat gemakkelijker te plaatsen.
Wel geef ik een apart commentaar bij deze gescande foto’s en sommigen van jullie zullen zichzelf dan vast wel eens herkennen.
Mocht er iemand zijn die naderhand wat meer contact willen hebben, dan is dat mogelijk.

Na de foto’s vindt u het contactformulier.

 

 

 


Klik op de foto om te vergroten

 

Bron : Koos van der Wal

 

 

Naam (gewenst)

E-mail (gewenst)

Onderwerp

Bericht